Afscheid van SEJN-bestuurder Mariënne Verhoef:

‘SEJN als pijler voor kwaliteit en blijvend leren’

27 februari 2026

Na 19 jaar als bestuurder bij Levvel (ontstaan uit Spirit, De Bascule en Lijn 5) ging Mariënne Verhoef eind 2025 met pensioen. In dit afscheidsinterview staat haar betrokkenheid bij SEJN centraal: ‘De vraag is steeds: helpt dit kinderen en gezinnen betekenisvol verder?’

Met plezier kijkt Mariënne Verhoef terug op haar afscheid. ‘Het was overweldigend en heel warm. Er waren veel collega’s van Levvel en mensen uit het netwerk. Dat raakte me.’  Ze ontving de Andreaspenning van de gemeente Amsterdam. ‘Een enorme eer. Het voelt als erkenning voor het collectief. Je doet dit werk nooit alleen. Dat die gezamenlijke inzet zo gezien en gewaardeerd wordt, doet veel.’

De kern: kwaliteit
Die collectieve inzet kenmerkt ook het Samenwerkingsverband Effectieve Jeugdhulp Nederland (SEJN), dat Mariënne al jaren volgt en waarvan ze de afgelopen jaren bestuurslid was. De kern daarin bleef voor haar steeds dezelfde: ‘Kwaliteit. Doen we wat we zeggen dat we doen? En belangrijker nog: helpen we daarmee kinderen en gezinnen écht verder?’

Levvel was altijd al aangesloten bij SEJN. Zo’n zes jaar geleden constateerde Mariënne samen met andere betrokkenen dat de samenwerking en het doel een beetje uit beeld waren geraakt. ‘Binnen SEJN speelde de vraag: waar staan we voor? Met vier bestuurders hebben we toen gezegd: dit is té belangrijk om te laten verwateren. We gaan heroriënteren en er extra energie op zetten. Zodat de samenwerking weer op volle kracht kan draaien.’

Met extra energie kan de samenwerking weer op volle kracht draaien.

SEJN als keurmerk
Mariënne ziet het aanbrengen van samenhang als een belangrijke taak voor SEJN. ‘In de kwaliteitswereld is sprake van versnippering. Er zijn veel initiatieven en losse interventies.’ Ambulante Spoedhulp (ASH) is als interventie ondergebracht bij SEJN. ‘De vraag is hoe je daar als netwerk mee omgaat: blijven het losse onderdelen, of verbind je ze expliciet aan een bredere kwaliteits- en leeragenda? Mijn pleidooi is: vaar daarin een heldere koers.’

‘Juist SEJN is een belangrijke pijler in Kwaliteit en Blijvend Leren (KBL)’, geeft Mariënne aan. KBL is een netwerkorganisatie waarin betrokkenen uit de jeugdhulp samenwerken aan het duurzaam verhogen van de kwaliteit van de jeugdhulp. ‘Niet alles naast elkaar, maar werken vanuit kernelementen waarop je voortdurend stuurt, leert en innoveert.’ Het SEJN-lidmaatschap mag daarbij voor haar ook steviger worden neergezet. ‘Bijna als een keurmerk dat laat zien dat je structureel aan kwaliteit werkt.’

Meerwaarde van samen optrekken
Terugblikkend is ze trots op de tweejaarlijkse inspiratiedagen van SEJN. ‘Die krijgen steeds beter vorm, met veel interactie en een steeds bredere blik.’ Ze waardeert ook de aandacht voor betekenisvol resultaat. ‘Dat heeft onder meer geleid tot de ontwikkeling van het SEJN-instrument ‘Hoe gaat het met je?’. De kernvraag is steeds: wat heeft de hulp opgeleverd voor kinderen en gezinnen, zodat zij betekenisvol verder kunnen met hun leven?’ Voor Mariënne is dat de essentie van effectieve jeugdhulp.

Projecten zoals ‘Veranderen met ambitie’ sluiten daar goed op aan. ‘Hoe word je een lerende organisatie, op individueel, team- en organisatieniveau? En hoe krijg je iedereen daarin mee? Dat is ingewikkeld, daar worstelen veel organisaties mee in de praktijk. Daarom heeft het meerwaarde om hierin samen op te trekken.’

Hoe word je een lerende organisatie? En hoe krijg je iedereen daarin mee?

Levende community
Voor de toekomst roept Mariënne op tot verdere betrokkenheid en activering. ‘Zorg dat professionals weten dat SEJN er is, dat ze inspiratiebijeenkomsten bijwonen en dat het een levende community wordt. De harde kern is al heel goed bezig, maar ik wens SEJN toe dat de kring nog veel groter wordt.’ Wat haar betreft vraagt dat ook om bestuurlijke reflectie: ‘Wat betekent het lidmaatschap en hoe geven we daar concreet vorm aan?’

Vanuit haar gedrevenheid mag het geen verrassing heten dat Mariënne na haar pensioen actief blijft. Zo zit ze in de Raad van Commissarissen van een woningstichting voor jongeren en doet ze mee aan de evaluatie van de aanvullende jeugdhulp in Utrecht. ‘Daarnaast heb ik nu tijd voor gesprekken en ontmoetingen, tijd die ik nooit had. Dat vind ik heel waardevol. Er is ruimte om dingen op te pakken die eerder bleven liggen.’ Zoals Noors leren: ‘Een paar van mijn kleinkinderen wonen in Noorwegen. Het lijkt me mooi om straks Noors met hen te praten.’